الدَّعوَةُ الَىَ وَ الى اخى عَلِىٍّ ، لَمْ يَسجُد احَدُنا لِصَنَمٍ قَطُّ « 1 » حضرت رسول الله فرمودند : كه خداوند به‌حضرت ابراهيم خطاب كرد : كسىكه به بت سجده كرده باشد ، من هيچ‌گاه او را امام قرار نمىدهم سپس حضرت رسول اكرم فرمودند : تا اينكه دعوت رسالت و امامت به من و به برادرم على منتهى شد ، هيچ‌يك از ما دو نفر به بتى سجده نكرديم در هيچ زمان . عَلِىٌّ مع الحقّ و الحقّ مع عَلِىٍّ سيد هاشم بحرانى « 2 » پانزده روايت از طريق عامّه و يازده روايت از طريق خاصّه روايت مىكند مبنى بر آنكه علىّ با حقّ است ، و حقّ با علىّ است ، و بر آنكه حضرت فرمودند : خدايا حقّ را با علىّ قرار ده ، هر جا كه علىّ قرار دارد ، و بر لزوم متابعت و پيروى از طريقه آن حضرت . ما در اينجا رواياتى كه از طريق عامّه نقل شده ، و يكى از روايات خاصّه را با حذف سند و به‌اختصار بيان مىكنيم . 1 - ابراهيم بن محمد حموينى كه از علماء عامّه است ، و 2 - موفق بن احمد خوارزمى با اسناد متّصل خود روايت مىكنند از شهر بن حوشب ، و 3 - زمخشرى در ربيع الأبرار مرسلًا روايت مىكنند : « 3 » قال شهر بن حوشب : كُنْتُ عِنْد ام‌ِّسَلَمَة رَضِىَ اللهُ عَنها ، اذَا اسْتاذنَ رَجُلٌ فَقالَتْهُ لَهُ : مَنْ انْتَ ؟ قال : انَا ابو ثابِتٍ مَوْلى عَلِىٍّ عَلَيْهِ السَّلامِ ، فَقالَتْ امٌّ سَلَمَة : مَرْحَباً بِكَ يا ابا ثابِتٍ ادْخُلْ ، فَدَخَلَ فَرَحَّبَتْ بِهِ ثُمَّ قالَتْ : يا ابا ثابِتٍ ايْنَ طار قَلْبُكَ حينَ طارَتِ الْقلوبُ مَطائرَها ؟ قالَ : تَبَعَ عَلِيّاً عليه السلام فقالَتْ : وُفِّقْتَ وَ الَّذى نَفْسى بِيَدِه ، لَقَد سَمِعتُ رسولَ اللّه صلّى اللّه عليه و آله يَقولُ : عَلِىٌّ مَعَ الحَقِّ وَ القُرآنِ ، وَ القُرآنِ وَ الحٌّق مَعَ عَلِىٍّ ، وَ لَن يَفتِرقا حَتّى يَرِدا عَلَىَّ

--> ( 1 ) تفسير الميزان ج 1 ص 282 ( 2 ) غاية المرام ص 539 و ص 540 ( 3 ) زمخشرى مىگويد : استاذن ابو ثابت مولى على الخ